Dit profielportret, geschilderd in 1887, is een karakteristiek werk van Demetrio Cosola, een vooraanstaande figuur uit de Turijnse school. De Italiaanse kunstenaar, opgeleid aan de Albertina Academie, verlaat hier de genrescènes voor een intieme studie van grote soberheid. Het onderwerp, een vrouw met een trotse houding, steekt af tegen een donkere achtergrond die de fijnheid van de gelaatstrekken en de natuurlijke huidskleur benadrukt, typerend voor het realisme van de late 19e eeuw.
De techniek toegepast op dit olieverf op doek toont een opmerkelijke beheersing van contrasten. Terwijl het gezicht met een academische zachtheid is behandeld, vertoont de kleding een moderne vrijheid van uitvoering. De roze sjaal, gestructureerd met gulle en gefragmenteerde verfstreken, creëert een levendig reliëf dat het licht vangt. De staat van instandhouding van de picturale laag is uitstekend, waardoor de levendigheid van de originele pigmenten behouden is gebleven.
Het werk is geauthenticeerd door het monogram D.C. en de datum, rechtsonder in de compositie. Voor de verzamelaar van Italiaanse schilderkunst vertegenwoordigt dit schilderij een kostbaar getuigenis van Cosola's kunst, waarbij klassieke strengheid wordt gecombineerd met moderne levendigheid. De aanwezigheid van een fijn geschilderd sieraad en de zorg voor het kapsel voegen een sociologische dimensie toe aan dit portret, gepresenteerd in zijn antieke lijst.