Charles Joshua Chaplin biedt hier een dromerige en uitzonderlijk elegante visie op Selena, de Griekse personificatie van de maan. In deze ijle compositie wordt de godin afgebeeld terwijl ze slaapt in een bed van wolken, waarbij haar subtiel gedrapeerde silhouet lijkt te zweven tussen de aardse wereld en de hemelse sferen. Chaplin, een centrale figuur in de academische schilderkunst onder Napoleon III, laat de strikte lijnvoering varen voor een meer zintuiglijke en atmosferische benadering, waarbij het clair-obscur de zachtheid van de vormen en de sereniteit van het gezicht accentueert.
Het licht, een cruciaal element in dit werk, straalt zowel van het nachtelijke hemellichaam als van de godheid zelf uit. Chaplin hanteert een vloeiende toets en subtiele overgangen van blauw, grijs en goud om de onstoffelijkheid van de nacht weer te geven. Dit werk getuigt van het vermogen van de schilder om klassieke thema's te herinterpreteren met een voor zijn tijd moderne gevoeligheid, waarbij emotie en esthetiek prevaleren boven louter vertelling. Deze kostbare versie illustreert perfect de verfijnde stijl die Chaplin tot een van de meest gewilde schilders van de 19e-eeuwse aristocratie maakte.